ഒരുപാടെഴുതിയിട്ടുണ്ട് ,അത്യാവശ്യം എഴുതിയ കവിതകള് എനിക്കാവും പോലെ ഈണം നല്കി പാടിയിട്ടുമുണ്ട്, എന്നാലും ഞാനെഴുതിയ ഈ കവിതയോളം ഹൃദയ സ്പറ്ശിയായി മറ്റൊരു കവിതയും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല, ഉള്ളിലൊരുപാട് കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അന്ന് ആ വേദിയില് ഞാന് ഈ കവിത പാടിയത്....
ഒരു മാത്ര കൂടി ഞാന് ഓറ്ത്തുവയ്ക്കട്ടെയോ,
ഹൃത്തിലീയോറ്മ്മകള് ഒന്നു കൂടെ,
ആവില്ലിനിയാ വീണ തന് തന്ത്രികള്,
കൂട്ടിയിണക്കുവാന് ശ്രുതി ചേറ്ത്തു പാടുവാന്,
നിനച്ചിരിക്കാതെ പെയ്തൊരീ മഴയില്,
അടിമുടി നനഞ്ഞതൊരോറ്മയാവും,
ഈ മഴ തോരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്,
ഇന്നീ നിമിഷം കൊതിച്ചു പോവുന്നുവോ,
ഇനിയെനിക്കാവില്ലയീ മഴത്തുള്ളികള്,
തൊട്ട് തലോടുവാന് ചേറ്ത്തൊന്നു വയ്ക്കുവാന്,
ആശയുണ്ടേറെയെന്നുള്ളിലീ തേന് മഴ,
തോരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് മാത്രം,
കഴിയില്ലയെന്നിരുന്നാലുമീയോറ്മകള്, മായ്ച്ചു കളയുവാന്,
മറ തീറ്ത്തു വയ്ക്കുവാന്,
ഈ മഴ തോരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്,
ഇന്നീ നിമിഷം കൊതിച്ചു പോവുന്നുവോ...
ഒരു മാത്ര കൂടി ഞാന് ഓറ്ത്തുവയ്ക്കട്ടെയോ,
ഹൃത്തിലീയോറ്മ്മകള് ഒന്നു കൂടെ,
ആവില്ലിനിയാ വീണ തന് തന്ത്രികള്,
കൂട്ടിയിണക്കുവാന് ശ്രുതി ചേറ്ത്തു പാടുവാന്,
നിനച്ചിരിക്കാതെ പെയ്തൊരീ മഴയില്,
അടിമുടി നനഞ്ഞതൊരോറ്മയാവും,
ഈ മഴ തോരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്,
ഇന്നീ നിമിഷം കൊതിച്ചു പോവുന്നുവോ,
ഇനിയെനിക്കാവില്ലയീ മഴത്തുള്ളികള്,
തൊട്ട് തലോടുവാന് ചേറ്ത്തൊന്നു വയ്ക്കുവാന്,
ആശയുണ്ടേറെയെന്നുള്ളിലീ തേന് മഴ,
തോരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് മാത്രം,
കഴിയില്ലയെന്നിരുന്നാലുമീയോറ്മകള്, മായ്ച്ചു കളയുവാന്,
മറ തീറ്ത്തു വയ്ക്കുവാന്,
ഈ മഴ തോരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്,
ഇന്നീ നിമിഷം കൊതിച്ചു പോവുന്നുവോ...
No comments:
Post a Comment