സ്നേഹദീപം......

പവിതരം ഈ താലി ന്നു മന്സില് ഓതി അവനു കഴുതു നീട്ടിയവല് അവനില് സ്വപ്നം നയ്തു ആനന്ദ പുലകം അനിഞവല് അവന് എന്ട് മാത്രം എന്നു പരഞു സമ്യം കലഞവല് ഭര്ത്രു ബീജം ഉല്ലില് ചുമന്നു അന്ന്യന്ട് നാമതില് പഴിവാങിയവല് അവനുട്വീട് പാവനം ആക്കാന് ജീവിത ഭാന്ടം ചുമന്നു തലര്ന്നവല് ഉഴലും ഈ ജീവന്റയ് സര്വ്വ ദുഖവും ഒരു കയരിന് തുമ്പില് തീര്തു കലഞ്വല